Natuurwandeling: 200 jaar Kruidtuin!

Onze prachtige botanische tuin wordt 200 jaar! Tijdens dit feestjaar zet Leuven de Kruidtuin en zijn rijke geschiedenis in de kijker.

Hoe evolueerde de wetenschappelijke universiteitstuin naar de groene stadstuin van vandaag? Wat deden ze toen de palmencollectie door het dak van de orangerie dreigde te groeien? En wat heeft een wereldberoemde pomoloog met de Leuvense Kruidtuin te maken?

De systematische tuin is het hart van de Kruidtuin. Of is het kruidentuin? Bijna elk denkbaar kruid (liefst 792 soorten) heeft hier zijn eigen vakje. Daar had de universiteit, vooral de faculteit geneeskunde, in de 19^de eeuw ook nood aan. De eerste kruidtuin en eigenlijk de oudste van België, dateert nl. al van 1738. Maar die lag aan de overkant van de straat, op de hoek van de Minderbroederstraat en de Kapucijnenvoer. De kruidtuin is in de loop van de tijd geëvolueerd van die systematische kruidentuin naar een weidse stadstuin met bloemperken en graspartijen, waar het aangenaam vertoeven is.

Het meest in het oog springende gebouw van de Kruidtuin is de Orangerie.De naam komt van het Franse ‘oranger’, sinaasappelboom. Dit soort wintertuin was tot in de 19^de eeuw erg in trek om te kunnen pronken met tropische planten uit het middellandse zeegebied en uit de koloniën. Het dak van dit gebouw werd een paar keer verbouwd. Dat had alles te maken met de pronkstukken van de orangerie, nl. de palmbomen.

De verzonken tuin is de recentste uitbreiding van de Kruidtuin, onthuld in 1999. Doordat hij lager ligt is hij meer afgesloten van de wind en daardoor de warmste plek van de Kruidtuin. Ideaal om even te verpozen met een boek of een krant.

Het pesthuisje. Zoals zovele steden hier in Europa, bleef ook Leuven in de 15^de en 16^de eeuw niet gespaard van de pest. De paters Kapucijnen, toenmalige bewoners van dit pand, waren enorm begaan met het lot van de pestlijders en trokken de stad in om te helpen. Om de andere paters in het klooster niet te besmetten, verbleven zij in het zogenaamde pesthuisje. In zelfisolatie gaan, klinkt ons bekend in de oren tegenwoordig.

Tropische serre. Niet enkel de temperatuur is belangrijk voor de collectie tropische planten. Ook luchtvochtigheid en schaduw zijn van levensbelang. We ontdekken hier o.a. de bananenplant, de ananasplant, de koffieplant en de cacaoboom. Het merkwaardige kruidje-roer-me-niet, onooglijk klein, maar het voert een spectaculaire truc uit.

De fruittuin: een stukje aards paradijs met inheems fruit, bijenkasten en een inheemse kippensoort. Het zorgvuldig opbinden en snoeien van leifruit was ook de grote passie van Jean-Baptist Van Mons, professor scheikunde aan de Rijksuniversiteit van Leuven in 1820. Hij was tevens een wereldvermaard pomoloog, gespecialiseerd in het kweken van peren: o.a. Beurré d’Anjou, BeurréBosc en de Dubbele Flip.

In de kijker: Vanaf begin mei bloeit de blauwe regen (Wisteria) uitbundig.

Deze natuurrijkdom in de stad kan je met ons bewonderen op maandag 9 mei om 14u.30 Afspraak in het Poortgebouw (Kapucijnenvoer). Einde 16u.00

Voorafgaande inschrijving en betaling van 5 euro per persoon met vermelding van je lidnummer en ‘Kruidentuin’. Maximum 25 deelnemers.
De bijdrage van de deelnemers wordt op de rekening van de Vrienden van Heverleebos en Meerdaalwoud vzw gestort. Leden van deze club kunnen gratis deelnemen.