In het Peloton*
wachtend op een ridder
op een stalen ros
Verlegen met een felle blos
Hij - te laat -
Ter compensatie royaal drank
uit een zilveren schaal
Het ros te moe
offreert de ridder een vlucht
op een Oudenaardse Verdure *
een hele dure
één met veel allure
Origineel want
gesigneerd met een bril
van Hans de stadswachter
Ik – heel stil -
angstig
voor het eerst op een tapijt
met reeds een beetje spijt
In vogelvlucht langs
de Walburgkerk
Ik dacht bevreesd aan
een grote zerk
en slaakte een kreet
wat me onmiddellijk speet
Hij reageerde nogal ruw
en gaf me begot een duw
Ik greep me vast aan zijn
schild en toen pas werd het
helemaal wild
Al klauwend en kibbelend
zweefden we over het
stadhuis met de stadswachter
pas toen
werd hij wat zachter
Maar ja
zijn kans verkeken begon hij
toen te smeken
Verder over het Liedtskasteel en
tuinen maar mij kon hij er niet
meer in tuinen
Toen over het begijnhof en dat pas
vond hij ontzettend grof
Mijn besluit stond vast
Ik wist wat ik wou
geen duwende ridder meer
geen gekibbel met een geharnaste beer
maar een diepe rust
al ben ik absoluut niet uitgeblust en
word ik nog graag gekust

©Anke De Vrij 2025

(naar aanleiding van het bezoek aan Oudenaarde met de senioren van de KU Leuven)

*het Peloton: wielercafé in Oudenaarde

*Verdure: Een verdure is een type wandtapijt waarvan de achtergrond en decoratieve randen volledig gevuld zijn met decoratief loofwerk en bladeren. De naam komt van het Franse woord 'vert' (groen), omdat groen de hoofdkleur was in deze tapijten. Soms werden er ook dieren, zoals exotische of fabeldieren, in de loofwerklandschappen afgebeeld.