De wind zat niet mee

Op 13 april speelden DE VAGANTEN, na 50 jaar op het podium, hun avant-dernière voor onze club.

In hun huldebetoon aan wijlen Miel Cools brachten ze een prachtig lied, waarvan de tekst gebaseerd is op tekstflarden van Miel’s liederen. Met de toestemming van Paul – Vagant – Heyninck krijg je hierbij de tekst.

De wind zat niet mee (muziek & tekst : Paul Heyninck) 

Op het mooie groene eiland, in Connamara, zicht op zee, 
werd de kille lente nog kouder, want de wind die zat niet mee. 
Na het ebben van de tij, na het vallen van de wind 
kwam de tijding tot bij mij van het heengaan van een vriend. 
Nu hij 't gelaat moest wenden 
naar het land vanwaar geen wederkeert, 
kent hij het grote ongekende, is hij veilig en ongedeerd. 
Midden zeven witte zwanen en witte vlinders aan het meer 
zit hij op z'n stoel te zingen als in de dagen van weleer. 
Na het ebben van de pijn, kwam de vloed van het gemis. 
Slechts schoorvoetend zal ik aanvaarden 
dat hij er niet meer is.

Paul Bessemans, 29 juni 2015