Zaterdag 6 mei 2023

Bij aankomst worden we verwacht voor koffie met gebak in Brasserie Rodestein, vlak tegenover Huis Doorn.
’s Middags gebruiken we hier ook onze lunch.

Huis Doorn, Hofcultuur in zakformaat
Huis Doorn dankt zijn bekendheid vooral aan de Duitse ex-keizer Wilhelm II.
Wilhelm vlucht, na de Duitse nederlaag in de Eerste Wereldoorlog, naar het neutrale Nederland en bewoont dit landgoed op de Utrechtse Heuvelrug van 1920 tot aan zijn overlijden in 1941. Hij omringt zich in Doorn met het objecten die herinneren aan het verleden. Hier heeft hij 22 jaar rustig geleefd met de snuisterijen uit zijn Duitse paleizen. 59 volgeladen treinwagons liet hij overbrengen!

In 1919 koopt Wilhelm II Huis Doorn, oorspronkelijk een uit de veertiende eeuw daterende waterburcht. Aan het einde van de achttiende eeuw was deze verbouwd tot een elegante buitenplaats.
Wilhelm laat het Huis aanpassen en van alle gemakken voorzien. Ook aanpassingen van het park (35 hectare), aangelegd in de Engelse landschapstijl, genieten zijn volle aandacht.

De inrichting van Huis Doorn is afkomstig uit de keizerlijke paleizen in Berlijn en Potsdam.
Schitterende meubels, schilderijen en zilver maken het de vorstelijke asielzoeker mogelijk
om volgens zijn stand te blijven leven. Ze vormen een decor van Europese allure. Hiertegen speelt zich, in het kleine dorpje Doorn, dagelijks een hofprotocol in zakformaat af. Deze voormalige residentie voor een keizer in ballingschap is nu een museum. De oorspronkelijke inrichting is nog helemaal intact en biedt de bezoeker een authentiek beeld van internationaal vorstelijke wonen.

Park
De toegang tot het kasteel loopt door een deel van het fraaie park. Het park was voor het keizerspaar van doorslaggevende betekenis bij de aankoop van het huis. Het bood bewegingsvrijheid en de ex-keizer kon er zijn conditie op peil houden.
In 1920 liet Wilhelm een verkleinde kopie van de rozentuin in Potsdam, de Auguste-Viktoria Garten aanleggen. Nadat deze in verval was geraakt, werd vanaf 1996 de reconstructie ter hand genomen.

Mausoleum
Als op 4 juni 1941 Wilhelm II komt te overlijden zal hij, in tegenstelling tot veel van zijn voorouders, niet worden bijgezet in de statige Berliner Dom. Al in 1933 had hij bij testament bepaald in Doorn begraven te willen worden. Tenminste als ten tijde van zijn overlijden de monarchie in Duitsland niet zou zijn hersteld. De zoon van Wilhelm II, kroonprins Wilhelm, verzoekt architect Martin KieBling om een ontwerp te maken voor een mausoleum te midden van de door Wilhelm II zo geliefde rododendrons in het park. Hier vindt Wilhelm II zijn laatste rustplaats.
Op het dak staat een koperen bol met kruis, deze is clandestien door de Doornse smid vervaardigd met behulp van oude koperen pannen uit de keuken van het huis. Men moest in de loop van de Tweede Wereldoorlog immers alle koper bij de Duitse bezetter inleveren, die er wapentuig mee fabriceerde.

Utrecht

De stad Utrecht is sinds eeuwen een bisschopsstad en universiteitsstad.
Door zijn ligging is Utrecht uitgegroeid tot een erg levendige stad.
In de 16^de en 17^de eeuw kende Utrecht een periode van uitzonderlijke economische bloei.
In die periode werden vele van de prachtige grachthuizen gebouwd die nu nog altijd zo bepalend zijn voor het zicht van de stad.

Domtoren
De momenteel voor restauratie ingepakte Domtoren, ziet men al van ver boven de stad uitsteken. De Dom is het symbool van Utrecht geworden. Ze wordt ook wel ‘Domstad’ genoemd. De toren is 112 meter hoog.
Utrecht ontstond trouwens op het Domplein. Hier stichtten in de 1^ste eeuw na Christus de Romeinen een nederzetting. In 695 vestigde bisschop Willibrord zich hier.
In 1040 gaf bisschop Bernold opdracht tot de bouw van een 'kruis van kerken: vier kerken waarvan de latere Domkerk het middelpunt zou worden.
In 1254 begon men met de bouw van de Domkerk en in 1321 met de machtige Domtoren. Maar door chronisch geldtekort was de toren pas in 1382 klaar. 
Kapittelkerken hebben doorgaans twee torens. De Domkerk heeft er slechts een. Via een luchtbrug stond de toren in contact met het schip van de Domkerk. Zo kon de bisschop zich veilig van en naar de kerk begeven. Onder de toren werd ruimte opengelaten omdat het Salvatorkapittel het recht van vrije doorgang had.
Het middenschip heeft er niet lang gestaan: in 1674 is het tijdens een orkaan ingestort.
Sindsdien staat de toren los.
Het kerkinterieur bevat mooie gebrandschilderde ramen, een neogotisch orgel uit 1831 en een prachtig koor.

Vlakbij liggen ook de prachtige universiteitsgebouwen.

Oudegracht
In de 13^de eeuw vormde de Oudegracht een vitale ader voor de economie van Utrecht.
Toen het waterpeil zakte, werden er langs de werven kelders gebouwd.
Deze deden dienst als opslag- of werkplaats en bevatten nu merendeels horecazaken.
Op warme dagen is de Oudegracht één uitgestrekt terras!

Armenhuisjes
De Pallaeskameren zijn  twaalf kleine tweepersoonshuisjes die Maria van Pallaes in 1651 liet bouwen. De bewoners kregen behalve gratis onderdak ook jaarlijks een hoeveelheid spijs en drank toebedeeld.

Catharijneconvent (Nieuwegracht 63)
Nu een museum dat religieuze kunst herbergt: beelden, rijk versierde boeken, misgewaden, altaarstukken, enz. Het is ondergebracht in een voormalig klooster uit 1468.
De kloosterkerk dateert van 1529. Het convent is deels een grachtenpand.

Centraal station
Het Centraal station van Utrecht is een zeer belangrijk knooppunt van de Nederlandse spoorwegen. Momenteel wordt er gewerkt aan het samenbrengen onder één dak van de spoorwegen, de tram en de bussen. Onder begeleiding van plaatselijke gidsen bezoeken we het historische hart van deze oude stad.

Na de rondleiding door de stad voorzien we nog wat vrije tijd in Utrecht. We voorzien de nodige stadsplannen om je weg terug te vinden naar het Domplein. We spreken vooraf af op de bus wanneer we terug naar Leuven reizen.

Praktisch:
Voorzie je van goede stapschoenen en van regenkledij omdat we veel buiten vertoeven (maar hopelijk hebben we die niet nodig) .
Voor deelnemers die wat moeilijker te been zijn voorzien we aangepaste rondleidingen, zowel in Utrecht als in huis Doorn.

Vertrek:         
7u30 uur te Leuven op de stelplaats van de lijnbussen nabij het station van Leuven aan de Vuurkruisenlaan.
7u45 te Heverlee in de Kapeldreef.