Eénmaal per jaar zitten ze
daar in de leugenstoel
En de leugens komen
vrank en vogelvrij
Ze slaan hun vleugels uit
en landen op een 
schouder of op heuvels
Sommige zijn doldwaas
andere hypernerveus
Ze dollen en dartelen
Ze scharrelen en spartelen
Soms gaan ze echt in overdrive
Maar ze concurreren 
rivaliseren en wedijveren
Een jaar lang houden ze
hun leugens stevig in bedwang
aan de leiband of in een kooi
Maar dat éne moment
doet men een gooi naar
de titel van
Prince-Président des menteurs
bij Les Molons in Namur
bij les Namurois

©Anke De Vrij 2026
(naar aanleiding van de daguitstap met de senioren van de KU Leuven naar Namen op 12/9/2026) 
Namur ma belle met zijn citadelle

De levengevende  Samber en Maas 
tot in het hart van de stad
De stromen die iedereen aanbad

En bovenop de trotse rots dat
grote kijkgat, de citadel
de fontanel van de stad

Zij is de zachte plek waar
de geschiedenis haar sporen
achterliet met in elk onderaards
gewelf een oud verdriet

Van bovenaf  kijkt ze neer op 
het kleine gefriemel benee
Zijzelf blijft onbewogen 
troont daar en 
staat gedwee

Geen kanonnen meer geen geduelleer
maar enkel de wind in de bomen
het mos op de muren
de echo van toeristen
en een eenzame kraai
als een fontanel die zich sluit
na het historische lawaai

©Anke De Vrij 2026
(naar aanleiding van het bezoek met de senioren van de KU Leuven aan Namen op 12/9/2026)