HISTORISCHE OVERSTROMINGEN IN LEUVEN

Hoe moet je het noemen
die onnoemelijke panische angst
voor het zwellende zwelgende water
die brute ontembare kracht
die de macht overneemt en je
machteloos achterlaat
Plots is het er
je kunt je ogen niet geloven
je staart en kunt niet bewegen
Het ongelofelijke gebeurt
Het is apocalyptisch
een kolkende vloeibare brij

De hemel stond strak gespannen
voor dat de hel losbarstte
Onheilspellend loodgrijs en
zwart kleurde de lucht boven
Leuven en zijn omringde heuvels
Het werd een gietende
kletsende regen
Het werd een zondvloed
een flitsvloed van waterwanden
en kolkende modder
Het werden woeste bergstromen
van die hogere landen
Het water raasde door de straten
Het water kolkte en sleurde alles mee
Mensen in doodsangst schreeuwden
om hulp kropen op daken om aan
de verstikkende leembrij te ontkomen
-had men dit kunnen voorkomen-

Anderen vonden de dood in hun
souterrain dat was als een bassin
tot de nok gevuld met alles behalve
de levensnoodzakelijke zuurstof
zo snel was het wassende water dat
het voor hen nooit meer iets werd als later

De wolken waren gebroken
De hemel was open en rauw
De vesten gebroken onder druk
het was niet de dag van het geluk
het was de dag dat Leuven leerde
dat er iets moest gebeuren aan
het waterbeheer dat men moest
veranderen en onder andere
de rivieren meer laten meanderen

©Anke De Vrij 2026

(naar aanleiding van de wandeling met de senioren ‘Historische overstromingen in Leuven’ op 20 augustus 2026)