donderdag, 16 maart, 2023 - 14 uur

Meidrieswandeling

donderdag, 19 januari, 2023 - 14 uur

• start: 14 uur
• afstand: 6 km
• adres: Kerk van Kortrijk-Dutsel
• gidsen: Hugo & Jos
• parking:
• opmerking:

Herman:          0468 195309
Hugo:              0485 197052
Jos:                 0496 576062
Paul:               0477 094828

Natuurwandeling: Arenbergpark, groene long van Leuven

Maandag 27/03 en 03/04/23 om 14u30. Vertrek: Kantineplein, ingang park. Einde omstreeks 16 uur.

Voorafgaande inschrijving en betaling van 5 euro met vermelding van de verkozen datum, je lidnummer + Arenberg'. Telkens maximum 25 deelnemers. De bijdrage van de deelnemers wordt op de rekening van de Vrienden van Heverleebos en Meerdaalwoud vzw gestort. Leden van deze club kunnen gratis deelnemen.

Met zijn 29 ha vervult het Arenbergpark belangrijke ecosysteemdiensten in de regio Leuven. Het vormt een schakel tussen de natuurgebieden ten zuiden van Leuven en dringt als een groen-blauwe vinger diep door in het verstedelijkt gebied. Zo geeft het aan planten en dieren de gelegenheid hun leefgebied uit te breiden tot in en voorbij de stad.

Van in de 12^de eeuw stond hier een burcht van de Heren van Heverlee. Zij waren ‘schenkers’ en ‘kamerheren’ van de hertogen van Brabant. In 1446 werd Heverlee verkocht aan Antoon de Croÿ, Heer van Chièvres en ook Heer van Bierbeek en Blanden. Hij bezat tevens het oude graafschap Aarschot. Hij was een van de belangrijkste heren van Brabant en was een goede vriend van Philips de Goede. Zijn zoon, Willem de Croÿ, was leermeester van de jonge Keizer Karel en bouwde het huidige kasteel in het begin van de 16^de eeuw. Het kasteel werd gebouwd in renaissancestijl. Op het scherpe dak van de hoektorens staan twee peerspitsen met de Oostenrijkse dubbele adelaar ter herinnering aan Keizer Karel. Midden de arenden werden later de wapens van Arenberg aangebracht. De Oude Kantien is de voormalige afspanning van het kasteel.

In 1612 kwam het kasteel aan Anna de Croÿ, gehuwd met prins Karel van Arenberg. Dit roemrijke geslacht uit het Duitse keizerrijk, zou het kasteel tot in de 20^ste eeuw bewonen. De laatste hertog die het kasteel bewoonde was Engelbert-Marie (1872-1949). Nog voor de eerste wereldoorlog had hij te kennen gegeven dat hij zijn kasteel aan de universiteit wou schenken, ter bevestiging van de eeuwenoude banden tussen zijn familie en de universiteit. Toen WO I uitbrak, moest deze Belgische edelman van Duitse bloede zich als Pruisisch officier inlijven bij het leger van de keizer. Zo werden in 1918 al zijn goederen in België onder sekwester geplaatst. De universiteit die te kampen had met nijpend plaatsgebrek in de stad, kon in 1921 de aangeslagen goederen in Heverlee verwerven. Reeds in 1922 werd de eerste steen gelegd van de Instituten voor Mechanica, Metallurgie en Industriële Scheikunde.

Maar net zoals een historisch kasteel niet te vervangen is door een recent gebouw, is een eeuwenoude bodem niet te vergelijken met een nieuwe bodem. De bodem en alles wat erin en op leeft, maakt deel uit van het ‘patrimoniale groen’. In pas aangeplante bossen vind je geen bosanemonen zoals hier.

Veel mensen hebben geen idee van de natuurrijkdom die hier te vinden is. Onbekend is onbemind en onbemind is onbeschermd.Het park bezit meerdere verschillende biotopen: een parkbosje, graslanden, parkomgeving en verschillende soorten water (bron, kwelvijvertjes, Dijle en Voer, Langestaart).

Opvallend zijn ook de vele monumentale bomen die vooral vanaf de 16^de eeuw werden aangeplant: enorme platanen en eiken, imposante beuken en rijzige mammoetbomen. Sommige delen worden extensief gemaaid, hooguit twee keer per jaar. Dat is niet alleen kostenbesparend, maar het geeft ook kansen aan heel diverse plantjes, zoals watermunt, moerasspirea, kruisbladwalstro. Enkele zeldzamere soorten zijn: bosorchis, bijenorchis, addertong, knolsteenbreek, muskuskruid, gewone vogelmelk en echte koekoeksbloem.

Ook insecten, vogels en andere dieren varen wel bij het duurzaam beheer van het park. In en rond het water leven verschillende soorten libellen. Bij het ‘Sportkot’ vind je sporen van bevers. De prachtige ijsvogel, blauwe en grote zilverreiger komen hier vissen. Aalscholvers zitten soms te drogen op de trapgevels van het kasteel. Eekhoorntjes rennen van boom tot boom.

Yvette Toison

Natuurwandeling op maandag 27/03 en 03/04/23 om 14u.30. Vertrek: Kantineplein, ingang park. Einde +- 16u.00

Volgende natuurwandelingen naar de omgeving van het Zoet Water op maandag 05/06 en 12/06/23, telkens om 14u.30. Vertrek: grote parking bij brasserie De Zoete Bron, Maurits Noëstraat 15.

Natuurwandeling: 200 jaar Kruidtuin!

Onze prachtige botanische tuin wordt 200 jaar! Tijdens dit feestjaar zet Leuven de Kruidtuin en zijn rijke geschiedenis in de kijker.

Hoe evolueerde de wetenschappelijke universiteitstuin naar de groene stadstuin van vandaag? Wat deden ze toen de palmencollectie door het dak van de orangerie dreigde te groeien? En wat heeft een wereldberoemde pomoloog met de Leuvense Kruidtuin te maken?

De systematische tuin is het hart van de Kruidtuin. Of is het kruidentuin? Bijna elk denkbaar kruid (liefst 792 soorten) heeft hier zijn eigen vakje. Daar had de universiteit, vooral de faculteit geneeskunde, in de 19^de eeuw ook nood aan. De eerste kruidtuin en eigenlijk de oudste van België, dateert nl. al van 1738. Maar die lag aan de overkant van de straat, op de hoek van de Minderbroederstraat en de Kapucijnenvoer. De kruidtuin is in de loop van de tijd geëvolueerd van die systematische kruidentuin naar een weidse stadstuin met bloemperken en graspartijen, waar het aangenaam vertoeven is.

Het meest in het oog springende gebouw van de Kruidtuin is de Orangerie.De naam komt van het Franse ‘oranger’, sinaasappelboom. Dit soort wintertuin was tot in de 19^de eeuw erg in trek om te kunnen pronken met tropische planten uit het middellandse zeegebied en uit de koloniën. Het dak van dit gebouw werd een paar keer verbouwd. Dat had alles te maken met de pronkstukken van de orangerie, nl. de palmbomen.

De verzonken tuin is de recentste uitbreiding van de Kruidtuin, onthuld in 1999. Doordat hij lager ligt is hij meer afgesloten van de wind en daardoor de warmste plek van de Kruidtuin. Ideaal om even te verpozen met een boek of een krant.

Het pesthuisje. Zoals zovele steden hier in Europa, bleef ook Leuven in de 15^de en 16^de eeuw niet gespaard van de pest. De paters Kapucijnen, toenmalige bewoners van dit pand, waren enorm begaan met het lot van de pestlijders en trokken de stad in om te helpen. Om de andere paters in het klooster niet te besmetten, verbleven zij in het zogenaamde pesthuisje. In zelfisolatie gaan, klinkt ons bekend in de oren tegenwoordig.

Tropische serre. Niet enkel de temperatuur is belangrijk voor de collectie tropische planten. Ook luchtvochtigheid en schaduw zijn van levensbelang. We ontdekken hier o.a. de bananenplant, de ananasplant, de koffieplant en de cacaoboom. Het merkwaardige kruidje-roer-me-niet, onooglijk klein, maar het voert een spectaculaire truc uit.

De fruittuin: een stukje aards paradijs met inheems fruit, bijenkasten en een inheemse kippensoort. Het zorgvuldig opbinden en snoeien van leifruit was ook de grote passie van Jean-Baptist Van Mons, professor scheikunde aan de Rijksuniversiteit van Leuven in 1820. Hij was tevens een wereldvermaard pomoloog, gespecialiseerd in het kweken van peren: o.a. Beurré d’Anjou, BeurréBosc en de Dubbele Flip.

In de kijker: Vanaf begin mei bloeit de blauwe regen (Wisteria) uitbundig.

Deze natuurrijkdom in de stad kan je met ons bewonderen op maandag 9 mei om 14u.30 Afspraak in het Poortgebouw (Kapucijnenvoer). Einde 16u.00

Voorafgaande inschrijving en betaling van 5 euro per persoon met vermelding van je lidnummer en ‘Kruidentuin’. Maximum 25 deelnemers.
De bijdrage van de deelnemers wordt op de rekening van de Vrienden van Heverleebos en Meerdaalwoud vzw gestort. Leden van deze club kunnen gratis deelnemen.